به برکت این روزهای عزیز، حال پدر بزرگوار حاج آقا واحدی بهتر شده، برای سلامتی کاملشون 14 صلوات می فرستیم ... اللهم صل علی محمد و آل محمد ..

می خواستم به لهجه خودم برایت بنویسم.
می خواستم از پایین به آن بالاها تا هر جا که نگاهم پرواز کند، خیره شوم و بگویم: نمی بینمت اما دوستت دارم
می خواستم حرفهای دلم را بگویم .. حرفهای خودمانی ..
دلم می خواست قلبم را کف دستم بگذارم و آن قدر به طرف آسمان بگیرم و آن قدر روی انگشتانم بلند شوم که قبولش کنی .. مال تو باشد ... باور نمی کنی؟ نمی خواهی قلب مرا باور کنی؟
می خواهی بخندی و بگویی: کدام عاشق؟!
... جار بزنم تا باور کنی؟ دوست داشتنم را هوار کنم؟روی پیشانی ام بنویسم که عاشقت هستم؟
ببخش ... ببخش که نمی توانم برایت شعر بگویم یا نمی توانم خوبی های بزرگ و پرآوازه داشته باشم ..
ببخش که هنوز گاهی .. فقط گاهی دروغهای کودکانه می گویم یا شیطانی های کوچکم ناراحتت می کند .. ببخش که من
عاشقم اما برایت زیاد اشک نمی ریزم یا حرفهای عاشقانه نمی دانم .. ببخش که کتاب زیادی از تو نخوانده ام یا راز عرفان را نمی فهمم ..
باز می گویی کدام عاشق؟ ....
اما من لا به لای همین جمله های پراکنده با تو حرف زده ام .. نوشتم تا خودم را پیدا کنم و این یعنی دلم می خواهد کمی بیشتر از دیروز به تو نزدیک شوم .. من بین همه این واژه های گره نخورده به هم، دنبال تو می گشتم ..
بگو که نخوانده می دانی راز قلم جوان ما را .. بسم الله ..

 پ.ن1: اعیاد و مناسبتهای این روزها رو به همه ی شما دوستان خوبم تبریک میگم ..
پ. ن2: بزرگوار حلقه ای که عازم سرزمین نور هستین ... حلقه ی ما رو از دعا فراموش نکنین ..
                                                                   
                                                                                                                                                                           برگرفته از هفته نامه چلچراغ